جمعی از ضماير شخصی بود       ولذايی در تا و اعتلا با قيد برخی‌هايش

از يعنی‌ها داخل نشده خارجی‌اش را برمی‌داشت

توصيف را چسبيده به آن می‌آمد يا از بر داشت

علاوه بر اين‌ها بود و اضافه‌های زود را         می‌معلوماند چنان و

                                                       می‌معمولاند چنين

همين برای درباره‌اش علامتی‌ست به فعل منتقل

تا آن حد که رايج به حذف

نگوييد از اغلب تشديدی به مراجعه بود         نبود

با اين وجود نفس از حواشی می‌کشيد        برخی‌هايش نه    

فقط           چندهايش           و هرچندهايش